2D: Art van Triest

Jasper van der Graaf (ACEC) spreekt met Art van Triest, organisator en deelnemer tentoonstelling ‘2D’.

In ACEC organiseerde je de tentoonstelling 2D, die plaats had moeten vinden van 2 maart tot 13 april. Nu is deze helaas gesloten voor publiek door de ontstane situatie rond COVID-19. Dikke pech… Staat alles nu stil voor jou als kunstenaar?

“Voor een kunstenaar staat er nooit iets stil, voor mij tenminste niet. Naast dat ik heel druk ben met mijn onderwijsbanen en mijn kinderen thuis, probeer ik mij ook in mijn werk te verhouden tot wat er op dit moment gebeurt. Het hoofdthema van mijn werk is controle, dus je kunt je voorstellen dat deze tijden voor mij veelbetekenend zijn. Wel is een aantal exposities vervroegd afgebroken, of uitgesteld tot volgend jaar, maar rustig zou ik het zeker niet willen noemen.”

Jij komt als je werkt onvermoeibaar en zeer optimistisch over. Is dat je leeftijd? Of je ambitie? Was je als kind al zo?

“Dat is tof om te horen – ik haal erg veel energie uit mijn werk! Ik werk graag hard, omdat ik het heel tof vind wat ik doe. Ik houd van het werken met materialen, maar ook van het bedenken van concepten. Het tegelijkertijd praktisch, theoretisch en abstract bezig zijn, werkt voor mij heel goed. Ik ben zeker ambitieus, maar ik probeer niet te ver in het vooruit te leven. Ik wil zo veel mogelijk genieten van wat ik nu doe. Hoe ik was als kind weet ik niet, maar als ik mijn zoontje zie, kan ik mij daar wel wat bij voorstellen.”

 

Welke kunstacademie heb je gedaan? Heb je een plezierige tijd gehad daar?

“Ik heb gestudeerd aan ArtEZ, Academie voor beeldende kunsten in Arnhem. Dat was heel leuk! Ik zat daar vanaf mijn 17e tot mijn 21e. Na mijn afstuderen duurde het nog wel een paar jaar voordat ik werk maakte waar ik achter kon staan en waarvan ik wist waar het over ging.”

Wanneer ben je tevreden als kunstenaar?

“Tevreden, dat ben ik eigenlijk nooit. Er is een samengaan tussen dingen maken en een eeuwige onzekerheid over wat je aan het doen bent. Die onzekerheid is goed en die moet je leren omarmen, want dat is hetgeen wat je verder drijft, wat je laat doorzoeken totdat je iets vindt wat acceptabel is. Ik ben wel heel blij als iemand mijn werk ziet en daardoor nieuwe vragen stelt, gaat nadenken over het beeld of over iets in het algemeen. Iemand vroeg mij eens hoe ik het liefst had dat mensen mijn expositie verlieten. Mijn antwoord was: ‘het liefst een beetje boos’. Dat red ik heel vaak niet, en dat hoeft ook niet. Het is maar een uitgangspunt.”

Je bent in mijn ogen een bouwer, letterlijk en figuurlijk. Jouw werk gaat over opbouw, vorm, structuur en wording. Dat doe je met ruimtelijk werk. Heb ik dat goed gezien?

“Ja en nee. Ik houd van materialen en technieken, maar ze zijn altijd secundair. Uiteindelijk gaat het mij om de inhoud, de dingen die ik wil bevragen.”

Artistiek ondernemen lijkt je in je bloed te zitten. Niet alleen voor jezelf, maar ook voor anderen. Hoe belangrijk is het sociale aspect in jouw werk als kunstenaar?

“Het sociale aspect is belangrijk voor mij als mens. Ik word daar in het onderwijs ook ruimschoots in bediend. In het atelier werk ik echter het liefst alleen en ik kan ook vrij goed alleen zijn. Samenwerken met mensen vind ik wel leuk als het gaat over organisatie en leidinggeven, maar in de kunst samenwerken lijkt me heel erg lastig. Al met al kies ik vrij bewust in verschillende omstandigheden of ik mij met veel of met weinig mensen wil omringen.”

Hoe vind je dat de tentoonstelling 2D heeft uitgepakt op artistiek vlak?

“Ik ben er heel blij mee. Het is een veelzijdige samenwerking geworden tussen kunstenaars met heel verschillend werk. Maar als je hem ziet, is de expositie toch heel samenhangend. Dat maakt het wat mij betreft een goede expo waar veel te beleven is.”

Heb je een droom als kunstenaar?

“Die droom ligt altijd een paar jaar verder en komt altijd maar veel te langzaam dichterbij naar mijn zin. Uiteindelijk is dit werk nooit klaar, vrees ik.”

Tekst: Jasper van der Graaf